Aradhana....! Living for God

सरी.. कसे मोल सांगू तुला या 'सरींचे',  मनाच्या तिजोरीत जपले कधी...  नाते असे जे तिच्या सोबतीचे  लपविले किती जे न लपले कधी..  वाsऱ्याsतुनी शांत हळुवार येते,  जणू संधी साधू', बरसतेs कधी.. मिठी चिंब ओली; ती मारुनी जाते..  धुक्या आडुनी दूर दिसतेs कधी...                     जरी राहिले थेंब वेचावयाचे,                     आतुर डोळ्यात टिपले कधी.. !! 1 !!                    कसे मोल सांगू तुला या 'सरींचे',                     मनाच्या तिजोरीत जपले कधी...                    नाते असे जे तिच्या सोबतीचे                     लपविले किती जे न लपले कधी.. सदा भान जपले, जरी जिवणी या  तिच्या सोबती धुंद मी होतसे...  कधी हात पसरून दाही दिशेतुन,  'आकाश...

This is story of Ajay... Ajay is man of few words.. He is not shy but he belives in doing things rather than just talking. One day at market he saw a fight between two youn boys, he was just paasing by and heard about something terrifying and disturbing to his routine thought process. What line he heard is 'My friend died becouse of you, why you haven't helped him when he was dying, you were there you know you could save him.' Ajay just thrown his vision on the other boy when he was passing. That other boy was crying, his head is down in guilt. Usually Ajay is kind of man who don't like to fall in any controvercies. He preferred to walk further and sit into his car to home.

सरी.. कसे मोल सांगू तुला या 'सरींचे',  मनाच्या तिजोरीत जपले कधी...  नाते असे जे तिच्या सोबतीचे  लपविले किती जे न लपले कधी..  वाsऱ्याsतुनी शांत हळुवार येते,  जणू संधी साधू', बरसतेs कधी.. मिठी चिंब ओली; ती मारुनी जाते..  धुक्या आडुनी दूर दिसतेs कधी...                     जरी राहिले थेंब वेचावयाचे,                     आतुर डोळ्यात टिपले कधी.. !! 1 !!                    कसे मोल सांगू तुला या 'सरींचे',                     मनाच्या तिजोरीत जपले कधी...                    नाते असे जे तिच्या सोबतीचे                     लपविले किती जे न लपले कधी.. सदा भान जपले, जरी जिवणी या  तिच्या सोबती धुंद मी होतसे...  कधी हात पसरून दाही दिशेतुन,  'आकाश...

Life is mistry... We all know that purpose of life always remain unanswered.. We still live our life with determination, hope, faith, passion, etc... What I felt many times is their shuld be some perticular reason behind giving life and taking it away after... What I think is We all live and die for some superpower, supernatural power, the one, undefated, undefined, unrealistic power GOD... If I had to write The most common life story for any one, that will be... He / she lived..... He / she died.... Then why can't we say this... We live for GOD.. We die for god.. Aaradhan is like every one.... Its alive and living for GOD... __/\__

सारी बातो को भुलके हम, गाते है जब मुस्कुराके हम, तब जिते है हम हर पल को, पीते है हम हर गम को, सुनले मेरे हम दम, सुनले मेरे हम दम... उसकी यादो ने सताया है, दिल ने ये कई बार जताया है, अब छोडो भी जाने दो, जो होना है होने दो, खाई है कसम, खाई है कसम, सारी बातोको भूलके हम....

सुकून हॆ भरा, तेरी बाहो मे सुकून है भरा, इन निगाहो मे, सुकून$$$$ से भरा है पल.. ए दिल ये तुझको मिला, तू सम्भल... उलझी उलझी सी, सांसे ये, एक साथ चल जाये... बात रेह जाये बातोमे और बात बन जाए.... क्या मजा आ राहा है, प्यार की इन राहों मे....           सुकून है भरा, तेरी बाहो मे... Written by _ Abhijeet Mirge